Grunge SoundGrunge Sound

JAZ: Bardzo. Wydaje mi się, że jest to najlepsza rzecz, jaką zrobiłem z Killing Joke do tej pory. Wszystko tu trzyma poziom. Znajdziecie tu kawał prawdziwej muzyki - nie żadne wrzaski i krzyki - to prawdziwe szaleństwo, ale trzyma swój poziom. To brzmi prawie jako koniec świata. To właśnie lubię w tym albumie. Jestem z niego bardzo dumny. Naprawdę.

SM: Dave, "Killing Joke" to twoja pierwsza przygoda z kapelą Jaza. Jak doszło do waszego spotkania.

DAVE: Akurat graliśmy z Foo Fighters w Nowej Zelandii i tam grał też ze swoją kapelą Jaz. Postanowiliśmy umówić się na spotkanie w hotelu, gdzie się zatrzymałem. Nigdy wcześniej się nie widzieliśmy. Siedziałem w barze i czekałem na niego. Myślałem sobie: Boże, nigdy go nie spotkałem, znam go tylko ze zdjęć i mam nadzieję, że go rozpoznam. Rozglądałem się po tym barze obserwując biznesmenów i turystów. Popijałem piwo i zobaczyłem faceta w sutannie. Pomyślałem sobie, że to musi być on, przypomniałem sobie, że niedawno otrzymał święcenia kapłańskie. To było piękne. Prawdziwie religijne przeżycie.

SM: W Killing Joke nie śpiewasz tak jak z Foo Fighters, powróciłeś do roli, jaką spełniałeś w Nirvanie.

DAVE: Tak, gram tu tylko na bębnach. Nagrałem je w momencie, kiedy płyta była już ukończona. To pierwsza płyta przy jakiej pracowałem, gdzie bębny były nagrywane na końcu. Perkusję zwykle nagrywa się na samym początku. No i całe programowanie i sposób, w jaki Andy (Gill - producent albumu) wygenerował te rytmy i to jak to wyszło... po prostu znakomicie. To nie jest konwencjnalne rockowe bębnienie. To nie są konwencjonalne rytmy rockowe. Tu wszystko było wyzwaniem.

JAZ: Z Davem pracuje się zupełnie bezkonfliktowo. Wydaje się, że on od razu doskonale wie, o co nam chodzi i dobrze wie, czego sam chce. Wywodzimy się z tej samej muzycznej tradycji. Znaliśmy swoje upodobania od dawna. Jest wielkim fanem Killing Joke. To były jego muzyczne korzenie. Wydaje mi się, że jestem jego dziadkiem. Jest teraz tyle tych kapel, czuję się jak dziadek ich wszystkich.